مشهدتئاتر

لذت زندگی با بزرگان ادبیات، با هیچ لذتی برابر نیست

یادداشت ”محبوبه بیات” به انگیزه کارگردانی

نمایش ”گرفتار شدن باز اندر لانه جغدان”

کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر این روزها میزبان نمایشی است به نام "گرفتار شدن باز اندر لانه جغدان" که روایتی متفاوت از مثنوی معنوی به نویسندگی و کارگردانی محبوبه بیات است.

محبوبه بیات، کارگردان این نمایش، یادداشتی را در اختیار سایت ایران تئاتر قرار داده که در زیر می خوانید:

جوانی و نوجوانی ما نه با اینترنت گذشت، نه تلویزیون، نه موبایل، نه اتومبیل، نه هیچ کدام از این تفریحات و سرگرمی های متنوع امروزی و عجیب که جوانان امروز مدام از بی حوصلگی و نداشتن تفریح دم می زنند.

زمان های خالی ما کتاب بود و کتاب، خواندن و خواندن و در کنار آن موسیقی و خوشبختانه احساسی به نام بی حوصلگی را تجربه نکردیم، زیرا مدام در جستجوی مطالب و اتفاقات و مسائل تازه دنیا بودیم. از زمانی هم که اختیار زندگی را به دست خودمان دادند، با هم جمع می شدیم مثنوی و نظامی و فردوسی و حافظ و ... می خواندیم. بزرگ ترهای اهل دل یادمان می دادند که مشکلات متن ها را فهم کنیم. می آموختیم چگونه حضور پرتوانشان را تحلیل کنیم. بعضی لحظات که از زندگی می رنجم، عصبانی می شوم که چرا زندگی را بر مبنای راه این بزرگان بنا کردم. از خانواده گله مندم چرا با سعدی آشنا شدم، ولی واقعیت های تلخ را نشناختم.

ولی هرگز لذت زندگی با این بزرگان را به هیچ لذتی و تفریحی برابر نمی بینیم. باز و جغد را در شرایطی خواندم که دلشاد نبودم، تنهایی آزارم می داد، به دلم نشست و کنج  ذهنم خانه کرد. هر چه گذشت بیشتر دلم می خواست احساسم را با دیگران تقسیم کنم، حتی گاهی فکر می کردم با خط خوش بنویسم و تکثیر کنم و بدهم به دیگران. فرصت پیش نمی آمد تا اینکه دوستم امیر دژاکام دعوت به جشنواره تک نفره را پیشنهاد داد و من فرصتی یافتم تا آرزویم را جامه عمل بپوشانم.

طبعاً درک این بزرگان راهی است طولانی. اگر دوست داشتید چون حرف دل است که بر دل نشیند، اگر دوست نداشتید یک تمرین برای نزدیک شدن به این بزرگان است. آرزویی است که جوانان ما به جای وقت گذارانی های بی ثمر سراغ کتاب و بوی خوش کاغذ بروند و لذت هایی که زندگی ما را از ملال در می آورد، روزهای شما را هم شیرین کند. دوستانی چند، رفیقانه یاری ام دادند. سپاس از مدیریت جوان و هنرمند تئاترشهر و حمایت  بی دریغ موسسه پیش کسوتان هنر، امیر دژاکام نازنین و دوستان در گروه کاری ام که با مهرشان همراهی ام کردند.

از خداوند سپاس گزارم و شکر می گویم که این یاران را در کنار دارم .....