داوود فتحعلی بیگی: 

تغزیه یک هنر مناسبتی نیست

قدس- تکتم بهاردوست:داوود فتحعلی بیگی فارغ ‌التحصیل مقطع کارشناسی نمایش از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی از جمله فعالان عرصه هنرهای نمایشی است و در سال ١٣٨٠ موفق به دریافت مدرک درجه یک هنری (معادل دکتری)‌ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است.با فتحعلی بیگی با موضوع تعزیه و تعزیه خوانی به گفتگو نشسته ایم.بخوانید:

*آقای فتحعلی بیگی چطور می توانیم هنر ماندگار تعزیه را برای نسلهای بعد نگهداریم؟
**بله خب این ماندگاری نمی شود مگر با حمایت که آنهم در سطوح مختلف انجام می شود یک بخشی از آن این است که از نیروهای وریزیده و زبده حمایت بشود و شرایطی فراهم بشود که اینها بتوانند اجراهای خوبی داشته باشند.از طرفی هم ما باید یک مدرسه عالی یک پژوهشکده ای را دایر کنیم که هم کارهای پژوهشی از جنبه ها و نقطه نظرهای مختلف روی این هنر انجام شود و هم اینکه یک عده ای برای عرضه و اجرای اصیل و درست این هنر.
تغزیه یک هنر مناسبتی نیست که در ایام خاصی از سال مثلا محرم یا ماه رمضان اجرا شود این هنر فقط قرار نیست که چند روز در یک سال اجرا داشته باشد باید بیشتر برای آن هزینه شود و به آن پرداخته شود.
*این وسط هنرمندان تا چه حد می توانند به ماندگاری این هنرکمک بکنند؟
**البته این هنر از آن گونه هایی است که بر خلاف تئاتر وارداتی یادگیری اش باعث رحمت است که حالا هرکسی ممکن است بتواند اجرا بکند ولی تعزیه را مخصوصا آن بخش موسیقی و آوازی اش را مستلزم این است که کسی که می خواهد کار کند هم استعداد داشته باشد و هم تعلیم ببیند که این قضیه هم زمان بر هم سهت به همین جهت خیلی ها هم به طرف آن نیایند و از طرفی هم چون این هنر حمایت نشده است مناسبتی اجرا می شود در حالیکه این هنر بیشت از 500عنوان مستقل تعزیه داریم که جنبه های تاریخی،عرفانی یا حتی خیال پرورانه داشته باشند.این است که اگر جایی باشد که این آثار به این وسعت به اجرا دربیاید خب برای تماشاگرش هم جالب خواهد بود.
*چرا باید به این هنر اینقدر توجه نشان داد؟
** تعزیه یک هنر آیینی است این هنر از مصیبتها و سختی های امام حسین می گوید که باید برای همیشه برای نسلهای بعدی نکه داشته شود و مرتب یادآوری شود.
*چرا هنوز جایی را برای تعلیم این هنر به دوستداران آن با توجه به قدمت این هنر نداریم؟
**والا این را باید از دست اندرکاران بپرسید.متاسفانه هنوز جایی برای تعلیم این هنر دایر نشده است و هرچه هست سینه به سینه و روی اصل علاقه است که منتقل شده است ویاد گرفته می شود و خب چون گاهی این جوانها به منابع غیر موثق دست پیدا می کنند کارهای پر آسیبی که اشکالهایی در بخشهای موسیقی،اجرا،ادبیات و...دارد.متاسفانه جایی موظف نشده که در اشاعه و نگهداری این هنرکمک بکند یا قدمهایی بر دارد.ما باید مستقلا تشکیلاتی داشته باشیم که روی این هنر سرمایه گذاری کنیم.