نگاه داوود كيانيان، هنرمند مشهدي تئاتر كشور

                                         پيرامون جشنواره‌ و تئاتر شهرستان:


استعداد‌های خلاق تئاتر شهرستان

قرباني عدم توجه و برنامه‌ريزی

من با برگزاری كلی جشنواره‌ها در شرايط فعلی به شدت موافقم. فكر می‌كنم اين جشنواره‌ها در شكوفايی و زنده  نگه داشتن تئاتر كشور گامی بسیار موثر هستند. چرا كه اين جشنواره‌ها برای تولید تئاتر تلاش می‌كنند. نمايشنامه‌ها را به چاپ می‌رسانند و تولید‌ها را منجر به اجرا می‌كنند. اما جای تاسف است كه در همه اين جشنواره‌ها به جای آنكه نمايش‌ها بعد از انتخاب و اجراهای عمومی و مردمی انتخاب شوند و به جشنواره‌ها بیايند، ابتدا برای جشنواره‌ها تولید می‌شوند و بعضا در همان جشنواره‌ها هم تمام می‌شوند. از اين تئاترهای جشنواره‌ای همیشه تعداد كمی از شانس نمايش عمومی برخوردار می‌شوند.

ديگر گام موثر جشنواره‌ها تسهیل روند استعداديابی است. البته اين استعدادها بدون جشنواره هم راه خود را پیدا می‌كنند و خود را بروز می‌دهند، اما جشنواره فرصت بهتری برای آن‌ها پديد می‌آورد. البته استعداد جوان و نیروی پیشكسوت همیشه لازم و ملزوم يكديگر و جدا كردن اين دو از هم غیرمنطقی و غیرعلمی است. بنابر موقعیت‌های اجتماعی، پیشكسوتان به دلیل انتظارات به جايی كه دارند و برآورده نمی‌شود میدان را خالی می‌كنند و نیروهای جوان به دلیل انتظارات كمی كه دارند میدان‌ها را فتح می‌كنند. ولی همیشه رشد يك مقوله به ويژگی و خاصی تئاتر، نیازمند هر دو قشر در كنار هم است تا با هم تجربیات و خلاقیت‌های خود را به عرصه نمايش بگذارند.

در اين صورت شكوفايی ما به مراتب بیشتر خواهد شد. زيرا نیروهای جوان بدون حضور پیشكسوتان كه دارای تجربیات بیشتری هستند با يك بال پرواز می‌كنند و همین طور كه پیشكسوتان بدون حضور نیروهای جوان گويا روی يك پا راه می‌روند. ما در اين بسياري از جشنواره‌ها مانند جشنواره تئاتر ماه به حضور هر دو نیروی جوان و پیشكسوت نیاز داريم. توجه به يك بخش و فراموشی بخشی ديگر در دراز مدت لطمه سنگینی به بدنه تئاتر خواهد زد.

در شهرستان‌ها استعداد‌های ويژه، خلاق و پرتوانی وجود دارد كه به دلیل عدم توجه و برنامه‌ريزی و البته مهم‌تر از همه كمبود بودجه در مظلومیت قرار می‌گیرند و اگر نگاه ساده‌ای به جشنواره‌ها و حركت‌های تئاتری بیندازيم به راحتی متوجه خواهیم شد كه تئاتر در ايران كاملا تهران محور است.

به همین دلیل هرچقدر جشنواره‌ها در شهرستان‌ها برگزار شود و پس از جشنواره هم برای آن‌ها شرايط نمايش عمومی فراهم شود می‌توان گفت كه تئاتری در سطح كل كشور راه‌اندازی كرده‌ايم.