داور بخش مقاله جشنواره نمايشنامه‌خواني رضوي در مشهد:

مقاله‌نويسان روش نوشتن مقاله علمي را نمي‌دانند!

http://mail-attachment.googleusercontent.com/attachment/?ui=2&ik=c70154c5e4&view=att&th=139cdc35c3178e4d&attid=0.2&disp=inline&safe=1&zw&saduie=AG9B_P9hO2GQw1_hG0t6nGXIaBG1&sadet=1347793178277&sads=wp18LjpmL0ZB4csdAiwpHL-1pwo

دکتر محمدحسین ناصربخت در گفتگو با ستاد خبری دومین جشنواره نمایشنامه‏‌خوانی رضوی اظهار داشت: با توجه به نقش تربیتی آثار نمایش در کار با کودکان و نوجوانان می‌‏شود گفت که نمایشنامه‏‌خوانی کودک، نسبت به نمایشنامه‏‌خوانی بزرگسال اهمیت بیشتری دارد.

 این مدرس دانشگاه افزود: نمایشنامه‏‌خوانی کودک با نمایشنامه‏‌خوانی بزرگسال فرق‌‏های اساسی دارد. به دلیل اینکه اساسا در کار کودک و نوجوان به کاربرد تئاتر توجه بیشتری داریم و به نوعی می‏‌خواهیم با تئاتر خلاقیت کودکان را رشد بدهیم، نمایشنامه‏‌خوانی کودک هم به تبع آن ویژگی‏‌های خاص خودش را پیدا می‏‌کند.

این نویسنده، کارگردان و پژوهشگر تئاتر تصریح کرد: در مورد نمایشنامه‏‌خوانی بزرگسال نظرات مختلفی وجود دارد و حتی برخی معتقدند این کار امری اشتباه است چون جای اجرا را در کشور ما گرفته اما در حوزه کودک و نوجوان چنین چیزی مطرح نیست. نمایشنامه‏‌خوانی در واقع راهیست که علاوه بر آشنا کردن بچه‏‌ها با تئاتر، نکات تربیتی بی‏شماری را هم مدنظر دارد.

عضو کانون ملی منتقدان تئاتر با اشاره به اجرای نمایشنامه‏‌خوانی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و آموزش و پرورش افزود: ترتیب دادن یک برنامه نمایشنامه‏‌خوانی برای کودکان و شرکت آن‏‌ها یک روند آموزشی، پرورشی و تربیتی محسوب می‌‏شود. در واقع نمایشنامه‏‌خوانی راهی است برای رشد خلاقیت، جمع کردن بچه‏‌ها در یک پروسه کاری و رشد آن‏‌ها.

دکتر ناصربخت ادامه داد: گفتمان و مشارکت عامی که در نمایشنامه‏‌خوانی وجود دارد در قصه‏‌خوانی و کتاب‏خوانی وجود ندارد از سویی ساختار نمایشنامه ایجاب م‌ی‏کند که بچه‏‌های بیشتر در آن مشارکت داشته باشند و امری فردی نباشد. همین موارد سبب شده تا این هنر ارزش زیادی پیدا کند.

این کارشناس هنرهای نمایشی با اشاره بر نمایشنامه‏‌خوانی‏‌های انجام شده در سال‏‌های اخیر  تاکید کرد: برای رشد نمایشنامه‌‏خوانی کودک و نوجوان قبل از هر چیزی باید مربیان کانون خیلی خوب تربیت شده باشند تا هم بتوانند متن خوب و مناسبی را برای خوانش انتخاب کنند و هم بتوانند بچه‏‌ها را دور هم جمع کنند.

وی اذعان داشت: خوشبختانه راه‏‌اندازی نمایشنامه‏‌خوانی راحت‏تر از تئاتر است و همین سبب می‏شود که بتوانیم نمایشنامه‏‌خوانی را در همه‏‌جا گسترش بدهیم. ضمن اینکه از میان همین بچه‌‏ها بازیگران، نویسندگان و کارگردانان آینده تئاتر ما متولد می‏‌شوند.

وی خاطرنشان کرد: به دلیل مشکلاتی که داریم نمایشنامه‌‏خوانی در کشور ما خیلی پیشرفت کرده است. در خیلی اوقات به دلیل مشکلات سخت‏افزاری در اجرای تئاتر حتی حرف‌های تئاتر ما هم به این سمت رفته‏اند. اگرچه این محدودیت‏‌ها به رشد این هنر کمک کرده اما شخصا امیدوارم در کنار این حرکت‏ها شرایط به‌‏گونه‏‌ای باشد که تئاتر هم اتفاق بیافتد.

دکتر ناصر بخت در ادامه گنجاندن بخش مقاله را جشنواره نمایشنامه‌خوانی رضوی اقدامی شایسته دانست و گفت: در این بخش آثاری خوبی داشتیم اما مشکل اینجاست که هنوز خیلی از عزیزان ما روش نوشتن مقاله علمی را نمی‌‏دانند، ایده‏‌های خوبی در این مقالات بودند که باید پرداخت شوند.

وی در پایان ابراز امیدواری کرد که از دومین جشنواره نمایشنامه‏‌خوانی رضوی تولیدات خوبی بیرون بیاید و گفت: امیدوارم به واسطه این جشنواره بتوانیم چگونگی برگزاری جلسات نمایشنامه‏‌خوانی را تدوین کنیم. تجربیات گروه‌‏های نمایشی را جمع‏‌بندی کرده و برای مراکز کانون بفرستیم تا این جلسات سروسامان بگیرد. همینطور نمایشنامه‏‌های مناسب نمایشنامه‏‌خوانی را به کودکان معرفی کرده و در ادامه بتوانیم همه انواع تئاتر را گسترش بدهیم.