به تعداد آدم‌های روی زمین متد بازیگری وجود دارد


دومین نشست تخصصی همایش منطقه ای تئاتر ماه در مشهد با حضور كارشناسان و هنرمندان صاحب نام تئاتر كشور برگزار شد.

در ابتدای این نشست محمود رضا رحیمی، درباره بازیگری و شیوه های بهبود آن گفت: در ابتدا شایسته می دانم، به توضیح برخی اصطلاحات كه به اشتباه رایج شده است بپردازم، واژه آماتور برای افرادی استفاده می شود كه به جز امور تئاتری به شغل دیگری برای امرار معاش خود نیازمند هستند، و منظور به هیچ وجه ضعیف بودن و نابلد بودن نیست.

رحیمی سپس درباره زیستن در بازیگری افزود: متد های بازیگری را كارگردان های بزرگ نگاشته اند، زیرا تمام این كارگردان ها خودشان بازیگر هم بوده اند، نگاه چند بعدی به مسائل دارند و در ضمن بازیگرانی در اخیتار داشته اند كه بتوانند این متد ها را با آنها تمرین كنند و به مرحله رشد برسانند. برای رسیدن به یك شیوه خوب بازیگر باید در وضعیت نمایش زیست كند.

وی ادامه داد: زیستن در صحنه باید به گونه ای باشد كه بازیگر اگر به طور مثال آب نوشید واقعا رفع عطش شود چرا كه با ادا و تصنع ممكن نیست یك بازی درخشان اتفاق بیفتد. زیباشناسی در تئاتر حاصل ضرب دو مورد است كه شامل مرحله زیستی و مرحله تكنیكی است. اولین درس بازیگری، خودشناسی است و قانون تئاتر می گوید هر عملی یك عكس العمل است، بزرگترین استادان تئاتر همین مردم عادی هستند، با تجمیع این خصوصیت ها در یك فرد، او تبدل به یك بازیگر نخبه می شود.

رحیمی درباره مشخصه های بازیگری گفت: هر بازیگری برای خود یك مشخصه دارد، به تعداد آدم های روی زمین متد بازیگری وجود دارد، هر بازیگری باید نكات بدنی و كلامی خود را بیابد. برای تكمیل تكنیك های بازیگری تاكید فراوان دارم كه باید مطالعات روانشناسی یك بازیگر تكمیل شود تا بتواند استایل بازی خود را پیدا كند، بازیگری كه استایل و دید اجتماعی خوبی ندارد، نمی تواند بازی خوبی از خود بروز دهد، و باید این نكته را نیز اضافه كنم كه كارگردانی كه متن خود را حفظ نیست، او یك كارگردان مرده است.

این كارگردان تئاتر درباره ژست نیز گفت: عده ای معتقدند كه ما د رایران ژست نداریم، اما اینگونه نیست، هر كجا كه تئاتر هست، ژست هم وجود دارد، ژست همان خلاصه شدن عناصر زیستی است، در اصل ژست گزاره هایی می شود كه تبدیل به یك زبان بدنی خواهد شد.

در ادامه این نشست تخصصی فرشاد منظوفی نیا طراح صحنه و مدرس دانشگاه، در پاسخ به این سوال كه آیا استفاده نوین از نور و طراحی صحنه آگاهی است و آیا مسیر درستی است؟ گفت: دكور باید در خدمت متن و بازیگری و اجرا باشد، دكور نباید تمام حواس تماشاگر را به خود مشغول كند، آپیا می گوید، تئاتر فردا، تئاتر نور است، مهم ترین وظیفه نور در تئاتر روشن كردن صحنه است، نور زمانی می تواند جایگزین دكور شود، كه دانش لازم درباره نور و طراحی صحنه وجود داشته باشد.

منظوفی نیا در ادامه درباره نكاتی در طراحی صحنه گفت: گاهی بازیگر با دكور مشكل پیدا می كند، و این با توجه به صحبت هاب انجام شده به آن خاطر است كه هویت عنصر طراحی شده را درك نكرده است و گاهی ابعاد، اندازه ها و مقیاس ها صحیح نیست، و باید به این نكته توجه كنیم كه طراحی صحنه باید كاربرد داشته باشد و تزئینی نیست،

وی افزود: در تعجب هستم كه چرا بسیاری از طراحان صحنه و كارگردان ها به رمز و كد لباس و صحنه دقت نمی كنند و در نهایت به دنبال اشكال كار خود نیز می گردند. یك طراح صحنه و كارگردانی كه قصد طراحی اثر خود را دارد، باید تمام عناصر زیباشناسانه و هنرهای تجسمی را باید درك كند.